توسط ...
| یکشنبه بیست و یکم بهمن ۱۴۰۳ | 3:10
آدما ارزشمندن
ولی اگر دیدی دو بار بهت ضربه ضردن از یه وری اگر بار سوم بهت ضربه زدن از همون ور اون بار دیگه تقصیر توئه چون دفعه دوم از زندگیت خارجش نکردی
مگر اینکه واقعا کنار اومده باشین سر یه مسئله
امشب سومین باری بود تو رابطه هفت ساله من و دوستم که من اشتباه کردم و اون بیش از حد منو تنبیه کرد و نبخشید
درحالیکه من راحت و بعد ابراز پشیمونیش میبخشیدمش
اون اینو قبول نمیکنه که معذرت خواهی من به تخمش نیست و میگه حقته هرچی سرت بیارم
میگه نباید از خودتم هیچ دفاعی کنی وقتی اشتباه میکنی!
یعنی نگی حتی آقا من حالم بد بود نسبت به خودم یه چیزی گفتم تو ببخش!
این در نظر اون اشتباهه نباید بگی حالم بد بود. یعنی بخش معذرته مهم نیست. فقط نباید توجیه بشه. باید به پاش بیفتی تازه تصمیم بگیره ببخشدت یانه
من سه سال پیش سه هفته به پاش افتادم بابت یه اشتباهی توجیه هم نکردم، امروز گفت نبخشیدمت حقتم بود هرچی باهات کردم! باید قطع رابطه میکردم باهات!
وقتی نبخشیدی چرا به صمیمیت با من ادامه دادی؟
من مگه پدرتو کشتم؟
چقد آدم باید بابت معذرت خواهی غرورشو بشکنه که توهم باز غرورشو بشکنی و جوابشو ندی؟
میگم من قصدم تهمت زدن به تو نبوده قسم خوردم به هرکی دوست داشتم بعد فک میکنید چی گفت؟ :)
گفت نپیچون منو! هرگز باور نمیکنم. لحنت چیز دیگه ای میگفت
جواب این همه بی پردگی و صمیمیت این بود. اعتماد نکردن تا این حد!
الان به نظرتون من خودمو سبک نمیکنم اگر اینو نادیده بگیرم؟ چیزی ک قبول نکرد و نمیکنه. بهش گفتم بگو اینطور برداشت کردم و خیلی ناراحت شدم ولی نگو فکر تو این بوده. قبول نکرد. منم انقدر بی ارزش نیستم بخوام باهمچین آدمی بمونم خداروشکر
دوست خیلی خیلی خوب من بود و من بهش مدیونم بابت خیلی چیزا
ولی متاسفانه اون بسیار کینه ایه. منم دیگه نمیتونم با آدم کینه ای و سفتی باشم که نه معذرت منو میبینه نه میتونه ببخشه.
قطعا اگر به رابطه م باهاش ادامه بدم بازم این اتفاق میفته پس مجبورم قطع رابطه کنم باهاش حداقل مرز بذارم براش و مثل قبل باهاش صمیمی نشم وگرنه مسئول مشکلاتم باهاش خودمم.
خوشبختانه آدم تو دنیا هم انقدر زیاده که نه قحط دوسته نه آدم. بازم میگم ارزشمند بود برام خیلیییی ولی بازم آدما تا یه جایی جا دارن تو زندگی آدم که بتونن سازش کنن. اگر ۵۰ درصد اومدی ۵۰ بقیه رو باهات بیان.