انتهای خیابان پاستور

جالب اینه وقتی آدمایی که بهت تروما زدن رو نگاه میکنی میبینی اون انرژی منفی که باعث اون‌کارشون شد هنوز تو زندگیشونه و فلجشون کرده. ما که رفتیم ولی شما یه فکری به حال خودتون بکنید.

من روز اول ماه رمضون امسال بعد سه ماه تمام کلنجار با خودم لفت دادن از گروه خانوادگی و... بخشیدمشون ولی فراموش نکردم. اون مدت کلی احساسات مختلف داشتم از حسرت بگیر، تا خشم و ترحم و انزجار و...

ولی اون غروب نشستم کلی گریه کردم و پرونده ی خشم و احساساتمو نسبت به اون افراد بستم و تصمیم گرفتم که اولا نذارم هیچوقت دوباره بهم بی احترامی کنن،زور بگن و‌... بعدم اینکه انرژیمو بذارم روی درمان کودک درونم به جای خشم و چرا و کاش گفتن.

جای زخمشم هنوز خوب نشده دارم روش کار میکنم. ولی خشم ندارم دیگه. هرکی چاقو به ما زد اول همون چاقو رو ده بار تو دل خودش زده بودن.