انتهای خیابان پاستور

اومدم شیفت

اولین صحنه ای که باهاش مواجه شدم این بود که خدمات بخش قرنطینه داشت تو پاویون  یک متری ما لباس عوض میکرد :|||| گفت امروز من اینجام!

رفتم پیش سوپروایزر و گفتم این چه وضعشه؟؟؟ زیاد پاسخگو نبود ولی بعدش خدماتیو صدا کرد نمیدونم چی بهش گفت! من که نمیخاستم چیزی به اون بگه میخاستم این جوری شیفت چرخشی ندن به اینا

همیشه راه حلاشون جای باز کردن گره از مشکل بیشتر گره رو کور میکنه

بیمارستان صحرایی زدن، چادرای بزرگ تو حیاطه‌. شبیه جبهه جنگ شده

شواهدی هست که میگه شهر الوده تر از این حرفاس و این خیلی غم انگیزه