انتهای خیابان پاستور

من ازینجای زندگیم متنفرم

از این بیمارستان بیزارم

از این شهر متنفرم

من از این کشور کینه به دل دارم

دوست دارم بخوابم، بیدار شم و ببینم همه چی یه کابوس بد بود و تموم شد

گاهی یه جوری میشم، یهو همه چیز برام غیرقابل باور میشه و همش منتظرم یادم بیاد که فقط یه فکر بد بوده ولی این اتفاق نمیفته و هی منتظرم

حس میکنم فردا که سرویس منو میبره بیمارستان، منو میبرن سمت چوبه دار

هربار که میرم یه روز قبل و بعدش حملات افسردگی دارم و اون روز هم اضطراب شدید رو تجربه میکنم.

واقعا از محل کارم با تمام وجود متنفرم و کینه به دل دارم و زخم خوردم.

من نیاز به یه منبع درامد جدید دارم تا از دی ماه ۹۹ که اجباریم تموم شد دیگه نرم سر این کار نفرین شده