انتهای خیابان پاستور

چقدر جالبه که هروقت به یکی علاقه پیدا میکنیم بخاطر یسری دلیل مزخرف مربوط به جامعه ولش میکنیم با هزار بدبختی فراموشش میکنیم و بهش نمیگیم که دوسش داریم و خودمونو کنترل میکنیم دستمون به دستش نخوره

و منتظر کسی هستیم که هیچوقت ندیدیمش دوستش نداشتیم و دوستمون نداشته فقط از نظر شغلی و خانوادگی به ما میخوره تا به امید اینکه بینمون علاقه بوجود بیاد تمام خدمونو در اختیارش بذاریم برای همیشه