انتهای خیابان پاستور

در جستجوی خوشبختی

  • صفحه اصلی
  • پروفایل
  • آرشیو
  • عناوین مطالب

توسط ... | دوشنبه چهارم فروردین ۱۴۰۴ | 17:34

رفتم سرم کردم التیام زخم های کودکی یه پادکست دکتر هلاکویی آورد

یه آقایی داشت میگفت که نامادری و پدرش کاری باهاش کردن که تو بچگی چندبار خودکشی کرده، الانم تو ۵۴ سالگی هنوز بشدت درگیر اون حسا و تجربه های کودکیه

اصلا نه گفت درکت میکنم نه گفت متاسفم هیچی!

گفت اشتباه میکنی اون خاطرات هنوز باهاته یعنی چی؟؟

کلا سرزنشش کرد که وقتی الان اون شرایط تموم شده توهم باید اوکی باشی

چقدر حالم از دکتر هلاکویی بهم خورد. اصلا باورم نمیشه یه زمانی ساعتها بهش گوش میدادم.

چرت و پرت محض

راه گم کنی

حال بدتر!

یعنی هرچی بگم برای این مرتیکه کمه

یعنی این بشر چیزی درباره تشکیل شخصیت تو کودکی نخونده؟ یعنی نمیدونه ترومای کودکی یعنی چی؟ چطور جرات میکنه اینجوری با قاطعیت صداشو بلند کنه رو یه فرد زخم خورده؟ ملت پول هم میدن برای این مشاوره ها

تروخدا مراقب انتخاب مشاوره تون باشید

مشخصات وب
اسمشو گذاشتم: انتهای خیابان پاستور...

به یاد چهار سال دانشگاه و خاطراتم تو اون خیابون...
+ یه نیمچه پروفایلی فعاله
+کامنت خصوصی جواب نمیدم
پیوندهای روزانه
  • احوال پرسی از من
  • آرشیو پیوندهای روزانه
آرشیو وب
  • تیر ۱۴۰۵
  • اسفند ۱۴۰۴
  • بهمن ۱۴۰۴
  • دی ۱۴۰۴
  • آذر ۱۴۰۴
  • آبان ۱۴۰۴
  • مهر ۱۴۰۴
  • شهریور ۱۴۰۴
  • مرداد ۱۴۰۴
  • تیر ۱۴۰۴
  • خرداد ۱۴۰۴
  • اردیبهشت ۱۴۰۴
  • فروردین ۱۴۰۴
  • اسفند ۱۴۰۳
  • بهمن ۱۴۰۳
  • دی ۱۴۰۳
  • آبان ۱۴۰۳
  • مهر ۱۴۰۳
  • شهریور ۱۴۰۳
  • مرداد ۱۴۰۳
  • تیر ۱۴۰۳
  • خرداد ۱۴۰۳
  • اردیبهشت ۱۴۰۳
  • فروردین ۱۴۰۳
  • اسفند ۱۴۰۲
  • بهمن ۱۴۰۲
  • دی ۱۴۰۲
  • آذر ۱۴۰۲
  • آبان ۱۴۰۲
  • مهر ۱۴۰۲
  • شهریور ۱۴۰۲
  • مرداد ۱۴۰۲
  • تیر ۱۴۰۲
  • خرداد ۱۴۰۲
  • اردیبهشت ۱۴۰۲
  • فروردین ۱۴۰۲
  • آرشيو

B L O G F A . C O M

تمامی حقوق برای انتهای خیابان پاستور محفوظ است .