انتهای خیابان پاستور

دیروز خاهرم قصه زن همسایه شونو تعریف کرد

گفت روز عقدش با لباس سیاه پدیدار شده

پشمام ریخت گفتم چرا؟؟؟

گفت از عشقش جداش کردن به زور و کتک خیلی زیاد داداشاش، دادنش به پسرعموش

اونم گفته من لباسی جز سیاه نمی پوشم. میگه بعد ازدواج هم پسر عموش کتکش میزده. ولی الان زندگیش استیبله هرچند دقیقا چهره ش بیست سال پیرتر از خودش نشون میده.

من خودم این خانومو چندبار دیدم.

نیم ساعت نشستم عر زدم با داستان زندگیش :/

خیلی غم انگیزه ولی خب پریودی بی تاثیر نبود در گریه هام.

امروزهم زده بودم شبکه پویای تلویزیون برای خاهرزاده م که یهو زد تو فاز راهپیمایی و همزمان بچه ها با خوشالی یه شعر میخوندن که میگفت:«بگو سرآمد دوران کودک کشی»

آقا منو دیدی، دریای خون تو چشمام، یهو سر جام نشستم شروع کردم زار زار برای نیکا و کیان و... گریه کردم.

البته همزمان تلویزیون رو هم گاییدم.