انتهای خیابان پاستور

امشب قراره بریم خونه خاله دوستم و فردا دست جمعی بریم تور یک روزه

نمیدونم جدیدا چرا تفریح با دوستام بهم خوش نمیگذره!

یه حسی دارم انگار دارم وقت تلف میکنم.

الآنم اصلا خوشحال نیستم که دارم میرم.

شایدم بخاطر اینه پیش این دوستم و خاله ش که بی غم ترین آدمای ایران زمینن باید تظاهر کنم به خوش و خرم بودن.

دوستمو خیلی دوست دارم خاله شم باحاله

ولی نمیدونم چمه

انگار نمیتونم این تفاوت هامونو قبول کنم