انتهای خیابان پاستور

چقد جالب من نمیدونستم که اینجا به سری مهمونی خانومانه هست که ورودی میگیرن ازت و برای همه خانوما آزاده رفتنش.

دیجی و رقص و خوردنی و ایناست.

جالبه برام چون هیچوقت یه مهمونی زنونه یا یه عروسی فقط زنونه نرفتم غیر از جقله تولدای خوابگا و به نظرم جذابه که هرچقدر دلت خواست میتونی برقصی یا لباس باز بپوشی و اینا. 

من هیچوقت همچین جایی نرفتم، واسه همین نه لباس دارم، نه اعتماد به نفسشو، نه کسیو که همراهش برم، نه رقص بلدم.

حیف شد

خدایی تو این شهر چقدر همه چی هست! و خیلیاشو خبر ندارم! دوست دارم اینجارو. افسردگی و اندوه حاکم بر تهران و بی امکاناتی شهر خودمو تحمل نمیکنم. ولی اینجارو (تو ایران البته) دوست دارم.