ماه پیش که در جو پول خرج کردن بودم یه غلطی کردم و رفتم وقت گرفتم برای فیلر بینی
دیگه اگر نرم هم حس میکنم افسرده میشم چون ذوق دارم براش
ولی حسابی افتادم تو فشار بخاطرش. چون باید لنز هم بگیرم بخاطر ایتکه نمیتونم عینک بذارم.
+از وقتی کلاس منبت ثبت نام کردم میلم به زبان خوندن کمتر شده و نگرانم باز یه کار کرده باشم که سرد شم ازش. و البته نگران خود کار منبت هم هستم که باز ولش نکنم عین همه کارای قبلی!
چند وقت پیش فکر میکردم چرا من هرکاری رو که شروع میکنم، با اینکه توش خوبم اما بعد یه مدت ولش میکنم؟
مسئله اینه که من یه ادم ایده ال گرام که هر کاری رو که شروع میکنم انقدر روش انرژی میذارم که خسته م میکنه و بعدش نمیتونم ادامه ش بدم.
اینو استاد کلاس منبت بهم گفت که واقعا برام ارزش داشت! خب راست میگه. من نزدیک چهار ماه مطالعه کردم در مورد کریپتو کارنسی اما باورتون میشه اصلا خرید و فروش واقعی رو شروع نکردم؟
کمال گرایی مضر یعنی این! هی مطالعه کردن و عمل نکردن! انتظار بهترین بودن داشتن! انرژی بیش از حد روی کارای اول گذاشتن!
برای همین کار منبت میخواستم که کار روی چوب رو شروع نکنم و رو همین تخته سه لا کار کنم! یعنی حس میکردم که امادگی کار روی چوب رو ندارم و ممکنه چوب رو حیف کنم! استادم خداروشکر نذاشت و الان فهمیدم که اگر کار روی چوب رو شروع نمیکردم چقدر عقب می افتادم!!
هوش و استعداد تو کار کافی نیست و خیلی چیزای دیگه برای موفقیت لازمه که متاسفانه خیلی وقتا ازش اطلاع نداریم.