انتهای خیابان پاستور

متوجه این مسئله شدم که من از بدو تولد اینجوری بودم و اصلا شرایط نمیشناسه

وقتی، من، وارد، روزمرگی، میشم، افسرده، میشوم!!!

تمام!

وقتی یه تغییری تو زندگیم میدم خوبم، اما بعد از مدتی که به روزمرگی تبدیل میشه باز همو نآشه و همون کاسه

همچین کسی باید چطور زندگی کند؟؟

آیا کسی راه حلی دارد؟

مثال:

پدر و مادرم اومدن و تا پنج روز عالی بودم اما بعدش!! برگشتم له همونی که بودم! و جالب اینجاست که افسردگیم رابطه مستقیم با رفتارم با موقشنگ بیچاره داره و هرچی اون شدت پیدا میکنه گوه اخلاقی من و کم شدن احساسم نسبت بهش افزایش پیدا میکنه