انتهای خیابان پاستور

امروز یه بچه مریض دیدم که جدا از بحث مریضیش، معلوم نبود پسره یا دختر! یعنی هم داشت هم نداشت! معلوم نبود اون اندام بیرونی رو داره یانه!

تا ظهر نشستم غصه شو خوردم که ای وای این از اول زندگی بدبخته. حالا چجوری میخواد تو ایران دووم بیاره

واقعا من به درد این شغل نمیخوردم. من با تک تک مریضام میشینم غصه میخورم

کاش یه روزی بشه همه کادر درمان رو ربات ها بر عهده بگیرن که نه اشتباه کنن نه جسم و روحشون فرسوده بشه.