انتهای خیابان پاستور

تو اتوبوس موقع برگشت به شهر دانشگاه، فک کردم که خوبه که خیلی وقته کسی کنارم ننشسته و صندلیای دو نفره رو تکی میشینم.

بعدش یه سیلی زدم به خودم گفتم میدونم چون این حرفو زدی از دفعه ی بعد یکی میاد میشینه کنارم!

لعنتی صب نکرد تا دفعه ی بعد دو دیقه بعد یه خانوم پونصد کیلویی نشست کنارم که البته نصفش رو من بود. تازه سرفه میکرد و ماسکم نداشت 🥲.  :,)

حالا اگه میگفتم چرا تو حساب من هیچوقت صد میلیون تومن نبوده، اون صد هزارتومن هم دو دیقه دیگه میپرید که دیگه ازین فکرا نکنم :,)