انتهای خیابان پاستور

فیلم دارک هنوزم که هنوزه یه حس عجیبی در من ایجاد میکنه.

انقدر واقعیت ما دردناکه مثل فیلم که اصلا متوجه نشدم که چرا انقد جهانشون پر از درده

در جایی از فیلم که نواه و الیزابت دنبال درگاه بهشت میگردن تا از غم و درد و رنج دنیاشون نجات پیدا کنن الیزابت که ناشنواست با زبان اشاره به نواه میگه:

tell me about paradise

نواه میگه:

Paradise is free

of pain and suffering

 and everything we've ever done is forgotten there.

Any pain we've ever felt is erased

and all the dead live.

چقدر این یه تیکه ش زیبا بود.

گاهی به این بهشت فکر میکنم و ارزوش میکنم. من به خدا و قول وقرار هاش ایمان دارم. امیدوارم لیاقت اینو داشته باشم روزی بتونم این بهشت که نواه ازش حرف میزنه رو ببینم.