انتهای خیابان پاستور

با دوستم حرف میزدم که خوابگاه بود. میگفت الان اشپزخونه م، الان حیاژم رو نیمکت دم در و...

قلبم فشرده گشت.

من کی میخوام ازون دوران بیام بیرون :(

+فردا شیفتم و احتمالا صبحش اعصاب خوردی خواهم داشت بابت پیگیری نیروی جدید :(

تا اواسط مهر زورمو میزنم اگر نیرو نیاوردن دیگه مهم نیست. دوماه و نیم میمونه یه جوری میگذره ان شالله