از نظر من دانشگاه رفتن برای اکثر افراد لازمه.
نه اینکه بخاد تخصص پیدا کنه یا کار در آینده!
بلکه بخاطر اینکه واقعا دانشگاه و خوابگاه محلیه برای خودشناسی و در معرض جامعه قرار گرفتن و مستقل شدن!
من با رفتن به دانشگاه یاد گرفتم که عزت نفس نداشتهم رو بدست بیارم و کمتر دنبال تایید دیگران باشم. به این نتیجه رسیدم که منم زیبام جذابم و ممکنه کسانی منو دوست داشته باشن.
قبلا از بس اعتماد بنفس نداشتم هیچوقت از خودم عکس نمیگرفتم.
یاد گرفتم اضطراب و خشم خودم رو بیشتر کنترل کنم.
فهمیدم تو زندگی چه اصولی خیلی برام مهمه تو فردی که باهاش تعامل دارم و بدون ترس از کشف زندگیم و خجالت از بعضی اوضاعم تونستم دوستانی داشته باشم. آدمای شبیه خودمو پیدا کردم.
متوجه شدم من اصلا مناسب فرهنگ و محدودیت محل زندگیم نیستم و زندگی جای دیگه ممکنه خیلی بهتر باشه!
خیلی چیزا یاد گرفتم مثل آشنایی با انواع خوردنیا مثل تخم شربتی و پاستا آلفردو و املت پنیری! و شیوه های زندگی قشنگ مثل ورزش کردن و تور رفتن یا چیزای معمولی که تو خانواده ما یاد نداده بودن.
فهمیدم من خیلی بیرون رفتن رو دوست دارم! فهمیدم که عادت هست اما ترک عادت هرچند سخته ممکنه خیلی قشنگ تر از ادامه اون عادت باشه!(خیلیییی چیزا! مثلا عادت به زندگی تو شهر کوچیک و کنار خانواده که اولش خیلی سخت بود)
تقریبا سبک زندگی قبل دانشگاه رو به یاد ندارم! انقدر که هرچی هست اونجا یاد گرفتم!
+برید دانشگاه! دانشگاه چیز خوبیه...